DAG 11: Uit de oude doos

Hello, it’s me.

Ik ben er weer met een nieuwe blogpost!  Ik laat jullie vandaag zien hoe ik er vroeger uit zag!

Allereerst een korte voorgeschiedenis:

Toen ik een klein meisje was, was ik erg sociaal, speelde ik met iedereen en deelde ik ook vaak mijn spulletjes met anderen. Zo ook mijn muts en sjaal. Het resultaat hiervan is dat ik urenlang met een jeukende kop rondliep op school, niet wetende hoe ik het moest aanpakken. Krab ik gewoon lekker verder of vraag ik mama die avond eens te kijken naar mijn toen erg lang haar?

Ik besloot voor het tweede te gaan en terwijl mama mijn haar uitploos, hoorde ik haar afgrijzen in haar stem. Wat bleek uit dit klein onderzoekje, was dat ik die dag superveel luizen opliep bij het uitlenen van mijn muts.

Mama was de wanhoop nabij. Ik was geschokt en in stilte werd er naar mij gestaard door mijn mama en mijn broer. Mama probeerde shampoo’s, ze probeerde speciale middeltjes van bij de dokter. Niets hielp.

De wanhoop nabij besloot mama mijn haar af te knippen. Mijn mooie, lange, stijl haar. Foetsie! Met een knip van de schaar was het weg. Waar ik mee overbleef was haar geknipt tot op de oren en een staart lang haar, gebonden met een elastiekje, los van mijn hoofd.

Jup, childhood nightmare. Het zien van je staart in de ene hand, een schaar in de andere hand en jezelf in de spiegel met haar tot op de oren – WHEEEI WHEEEI- letterlijk. Ik huilde eventjes, maar nadien had ik het niet meer door.

Office Lens 20151205-101308

Gelukkig groeit mijn haar razendsnel en had ik het jaar nadien alweer een mooie haardos tot over mijn schouders!

Morgen ben ik er weer met een artikel over waar ik naar uitkijk!

Volg je me op instagram en op facebook?

Tot morgen!

Asalamoe’aleikoem

Dag dag

 

No Comments

Zeg het eens met woorden!

%d bloggers like this: